کمبود کدام ویتامین باعث عصبانیت می شود؟

وقتی یک ماده مغذی در بدن شما کاهش می‌یابد، اثرات آن نه تنها در بدن شما، بلکه در خلق و خوی شما نیز قابل مشاهده است.

به عنوان مثال، ممکن است احساس استرس کنید، سریع‌تر از قبل از کوره در بروید یا علائم افسردگی را نشان دهید.

غذا خوردن شما نباید فقط راهی برای احساس سیری باشد، آنچه برای خوردن انتخاب می‌کنید تأثیر مستقیمی بر بدن و ذهن شما دارد.

برای سالم بودن بدن و داشتن زندگی شاد و آرام خیلی مهم است که برنامه غذایی خود را غنی از ویتامین ها کرده و حتما مواد غذایی حاوی ویتامین های مورد نیاز بدن را مصرف کنید.

ویتامین هایی هستند که روی عملکرد سیستم عصبی تاثیر گذاشته و موجب سالم ماندن آن می‌ شوند.

افراد مسن به دلیل کمبود ویتامین های بدن اغلب با خستگی و تحریک پذیری مواجه هستند مخصوصا در مواقعی که میزان قند خون بدن آنها کم می‌ شود.

در صورت بی حوصله بودن و عصبی بودن باید علت آن را جویا شوید.

ممکن است این عارضه به خاطر کم بودن بعضی ویتامین های بدن رخ داده باشد و با مشخص شدن آن و رفع علت می توانید تاثیرات منفی کمبود ویتامین را رفع کنید.

کمبود چه ویتامین هایی باعث زود عصبانی شدن می شود؟

از جمله ویتامین هایی که باعث اختلالاتی در اعصاب می‌ شود می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• کمبود مقدار اسید های چرب امگا ۳
• کمبود زینک
• کمبود ویتامین D
• کمبود ویتامین B
• کمبود آهن
• کمبود منیزیوم
• کمبود آمینو اسید
• کمبود سلنیوم
• کمبود روی

کم بودن مقدار اسید های چرب امگا۳

زمانی که بین اسید های چرب امگا ۳ و امگا ۶ تعادل وجود نداشته باشد، عدم تعادل موجود باعث بدخلقی فرد و مشکلات سلامت روان می شود.

حدود ۶۰ درصد از مغز انسان تشکیل شده از چربی است، به همین دلیل است که بدن شما نمی‌تواند اسیدهای چرب ضروری را بسازد و مغز شما نمی‌تواند آنها را بسوزاند.

بدن قابلیت ساخت اسید چرب امگا۳ را ندارد و برای تامین آن باید مواد غذایی حاوی آن را مصرف کرد.

استفاده از مواد غذایی دارای میزان پایین امگا ۳ موجب کم شدن سطح آن در بدن و در نهایت عصبانیت در فرد می شود.

در صورتی که رژیم غذایی شما سرشار از چربی‌های خوب باشد، می‌تواند عملکرد مغز و سلامت روان را تضمین کند.

از آنجایی که امگا ۳ فعالیت سلول‌های B را زیاد می کند و آنتی‌بادی تولید می‌کند، برای کاهش التهاب در بدن مفید می باشد.

آنها می‌توانند عملکرد مغز را تقویت کرده و خلق و خوی شاد و مثبت را افزایش دهند. کمبود امگا ۳ همچنین می‌تواند باعث افسردگی، اختلال کمبود توجه، اختلالات شخصیتی و اسکیزوفرنی شود.

مشکلات خلقی بر اساس کمبود زینک

برای سالم کار کردن مغز، نیاز به مقدار کافی زینک در بدن است.

کم بودن آن موجب بروز اختلالات افسردگی و اضطراب در فرد شده و روی عملکرد مغز اثر می گذارد و عدم تعادل هورمونی را فراهم می کند.

مغز برای کارکرد درست به زینک احتیاج دارد و می توان برای جبران کمبود آن از قرص زینک استفاده کرد.

عصبی شدن به دلیل کمبود ویتامین D

ویتامین D ویتامینی است که به صورت محلول در چربی می باشد.

در زمان قرار گرفتن بدن در معرض نور خورشید ساخته می‌شود.

از آنجا که مردم بیشتر زمان خود را در منزل سپری می کنند، معمولا با کمبود ویتامین D مواجه هستند.

با توجه به اینکه افراد به مقدار کافی در معرض نور خورشید قرار نمی گیرند، مقدار ویتامین D آنها کم بوده و باید با مصرف قرص و دیگر منابع دارای ویتامین D، این کمبود را جبران کرد.

اکثر عملکرد های بدن به ویتامین D3 احتیاج دارد.

سلامت روان نیاز به ویتامین D دارد و میزان پایین آن باعث ایجاد اختلالات روانی، بیماری های عصبی، اختلال عاطفی، بروز استرس و افسردگی می‌ شود.

ویتامین D با سلامت مغز ارتباط داشته و کمبود آن روی عملکرد شناختی ذهن تاثیر منفی می گذارد.

این ویتامین موجب جذب فسفر از طریق جریان خون شده که ماده ای ضروری برای سلامت ذهن است و ترمیم سلول و رشد کردن بافت مغز را به همراه دارد.

قرص ویتامین D در دوز های مختلف موجود بوده و برای مصرف آن باید احتیاط را رعایت کرد.

دوز مناسب باید به وسیله متخصص تغذیه و طبق شرایط بدنی فرد مشخص شود.

بهترین زمان برای استفاده از قرص ویتامین D روز ها است.

کمبود ویتامین B و ارتباط آن با عصبانیت

ویتامین های B1، B1 و B6 باعث حفظ شدن سیستم عصبی سالم می شود‌.

کم بودن مقدار ویتامین B بدن باعث افسردگی، بروز بی خوابی، سردرد مزمن، خشم و عصبانیت، ایجاد اضطراب، خستگی و ترس می شود.

مغز برای عملکرد صحیح نیاز به ویتامین B12 دارد و پایین بودن آن موجب زوال عقل و ایجاد مشکلات عصبی می شود.

ویتامین B12 را در داخل مواد غذایی چون گوشت، مرغ و لبنیات می توان یافت و در صورت کمبود با مصرف قرص می توان این کمبود را جبران کرد.

علاوه بر ویتامین B12، دیگر نوع های ویتامین B نیز روی سیستم عصبی تاثیر می گذارند.

کم بودن میزان آن موجب پرخاشگری و عصبانیت در فرد می شود و با اختلالاتی چون افسردگی و اضطراب همراه است.

نقش کمبود آهن در بروز عصبانیت

از شایع‌ترین کمبودهای مواد معدنی در جهان مربوط به کمبود آهن و کم‌خونی ناشی از آن است.

از بزرگ ترین مشکلات تغذیه ای مردم مخصوصا زنان می توان به کمبود آهن اشاره کرد.

خانم هایی که دارای پریود های سنگین هستند، بیشتر با این عارضه مواجه می‌ شوند و کمبود آن، بر روی سیستم عصبی فرد و میزان سلامتی مغز تاثیر می گذارد.

آهن در ساختن سروتونین، دوپامین و همچنین نوراپی نفرین که انتقال دهنده های عصبی هستند، نقش مهمی داشته و سلامت روان را فراهم می کند.

برای تامین آهن می توان مواد غذایی چون گوشت قرمز، زده تخم مرغ، جگر، حبوبات، آجیل ها و ماهی و مرغ استفاده کرد یا قرص آهن را تهیه کرده و جهت جبران کمبود آهن استفاده نمود.

رابطه کمبود منیزیم و عصبانیت

منیزیم ماده مغذی است که کم بودن آن باعث عصبانیت در فرد می شود.

از علائم کمبود منیزیم می توان به وجود سردرد و بی خوابی اشاره کرد که بروز آنها خود باعث عصبانیت در فرد می شود.

سطح پایین منیزیم باعث ایجاد غم و اندوه، اضطراب و افسردگی می‌ شود.

برای جبران این کمبود می توان از سبزیجات دارای برگ سبز و تیره، آجیل ها و دانه ها و همچنین حبوبات استفاده کرد.

این مواد غذایی دارای منیزیم هستند و کمبود آنها را جبران می کند.

کمبود ماده مغذی را می توان با استفاده از قرص جبران کرد.

کمبود آمینو اسید و ارتباط آن با عصبانیت

آمینو اسید از جزء های سازنده پروتئین است و برای عملکرد صحیح مغز به آنها احتیاج می باشد.

اسیدهای آمینه، بلوک‌های سازنده پروتئین‌ها در بدن انسان هستند. اکثر مردم فکر می‌کنند که پروتئین فقط برای ساخت عضله در بدن ضروری است، اما همه ما برای عملکرد مناسب مغز به اسیدهای آمینه و پروتئین‌ها نیاز داریم.

کم بودن آن باعث افسردگی، نداشتن تمرکز و بروز عصبانیت می شود.

اسید آمینه را بدن تولید نمی کند و باید از طریق مواد غذایی چون گوشت، مرغ و مصرف تخم مرغ آن را کسب نمود.

در صورت کمبود آن می توانید با رعایت تغذیه یا استفاده از قرص اسید آمینه آن را جبران نمود.

کمبود سلنیوم و ارتباط آن با عصبانیت

مواد معدنی برای سلامت سیستم ایمنی ضروری هستند، سلنیوم از سیستم ایمنی سالم و عملکرد تیروئید، بارداری و سایر فرآیندهای ضروری بدن پشتیبانی می‌کند.

کم بودن مقدار سلنیوم موجب افسردگی و  بروز مشکلات خلقی می شود و با پرخاشگری و عصبانیت در فرد همراه است.

تقریبا افراد زیادی با کم بودن این ماده معدنی روبرو هستند، باید کم بودن آن جبران شود و کمبود آن با شرایط مربوط به خود ایمنی در ارتباط است.

برای آرام نگه داشتن اعصاب خود، همیشه به اندازه کافی غذاهای حاوی ویتامین‌های گروه B مانند گوشت، جگر، غلات کامل و جوانه گندم مصرف کنید.

نقش کمبود روی بر عصبانیت

روی در چندین فرآیند بیوشیمیایی در مغز نقش دارد.

کمبود آن می‌تواند عملکرد مغز را مختل کرده و منجر به اختلالات خلقی، از جمله افزایش تحریک‌پذیری و خشم شود.

روی از عملکرد سالم مغز پشتیبانی می‌کند و برای فرآیندهای انتقال‌دهنده عصبی و هورمونی ضروری است.

عدم تعادل سروتونین

سروتونین یک انتقال‌دهنده عصبی است که خلق و خو و رفتار اجتماعی را تنظیم می‌کند. سطح پایین سروتونین اغلب با افزایش پرخاشگری و خشم همراه است.

کمبودهای تغذیه‌ای که بر تریپتوفان (پیش‌ساز اسید آمینه سروتونین) تأثیر می‌گذارند، می‌توانند سطح سروتونین را کاهش دهند.

کمبود ویتامین‌های مؤثر بر عصبانیت

علائم کمبود ویتامین‌های مؤثر بر عصبانیت معمولاً به‌صورت تغییرات رفتاری و روانی خود را نشان می‌دهد، از نشانه های مهم آن تحریک‌پذیری و واکنش‌های احساسی شدید در موقعیت‌های روزمره هست.

کمبود ویتامین‌هایی مثل گروه B، ویتامین D و ویتامین C بر عملکرد سیستم عصبی اثر میگذارد و تعادل مواد شیمیایی مغز مانند سروتونین و دوپامین را دچار اختلال می کند.

این تغییرات شیمیایی در مغز، فرد را مستعد عصبانیت‌های ناگهانی و کاهش آستانه تحمل می‌کند.

در کنار تغییرات خلقی ممکن است علائم جمی نیز تجربه کنند، کمبود ویتامین B12 می‌تواند باعث خستگی مزمن، سرگیجه، و مشکلات تمرکز شود که خود این مشکلات می‌توانند منجر به بی‌حوصلگی و عصبانیت شوند.

کمبود ویتامین D با علائمی مثل احساس افسردگی، ضعف عضلانی و اختلال خواب همراه می باشد که به‌طور غیرمستقیم روی احساسات منفی اثر می گذارد.

کمبود ویتامین C و برخی مواد معدنی مانند منیزیم می‌تواند مقاومت بدن در برابر استرس را کم کند.

این وضعیت نه‌تنها باعث افزایش احتمال واکنش‌های تند احساسی می‌شود، بلکه روند بهبود بدن پس از فشارهای عصبی را نیز کند می‌کند.

این دسته از افراد امکان دارد بیشتر از دیگر افراد بی قراری، اضطراب و احساس خستگی روانی را تجربه کنند که در نهایت باعث تشدید عصبانیت می شود.

سوالات متداول

آیا مکمل‌ها می‌توانند به کاهش خشم ناشی از کمبود ویتامین کمک کنند؟

بله، مصرف مکمل‌های ویتامین B، D، منیزیم و آهن تحت نظر پزشک می‌تواند به کاهش علائم کمک کند.

چه مدت طول می‌کشد تا کمبود ویتامین باعث خشم شود؟

این بستگی به شدت کمبود ویتامین دارد؛ اما معمولاً چند هفته تا چند ماه طول می‌کشد تا علائم ظاهر شوند.

آیا کمبود ویتامین می‌تواند منجر به مشکلات جدی‌تری نسبت به خشم شود؟

بله، کمبود طولانی مدت ویتامین می‌تواند منجر به افسردگی، اضطراب و سایر مشکلات سلامتی شود.